zen deneyler / hafta 32: bu kişi bu akşam ölebilir

Kategoriler zen

haftanın alıştırması: birisiyle telefonda veya yüzyüze konuştuğun zamanlarda, aklına geldikçe kendine hatırlat: “bu kişi bu akşam ölebilir ve bu, aramızda geçen son konuşma olabilir.” bunu hatırladıktan sonra bu kişiyle konuşurken ve onu dinlerken, hemen o anda kendinde ne gibi değişimler farkediyorsun, bunlara dikkat et.

gerald messadie’nin martin heidegger’le aşk ve suç yaşamım adlı kısa romanı, lise yıllarında beni en çok etkileyen kitaplardan biriydi. birçok cümlenin altını çizmiştim – hatta zamanla farkediyorum ki kitabı nerdeyse aklıma kazımışım. bu kitabın bir yerinde şöyle bir laf geçer: “başkalarının ölümüne ağlarken gözyaşlarımız sahtedir. çünkü aslında kendi ölümlülüğümüzü hatırladığımız için ağlarız.” haftanın bu zen fakat depresif alıştırması bana yeniden bu satırları anımsattı. zaten yazar da bu alıştırmayla ilgili olarak insanların ilk farkettikleri şeyin kendi ölümlülükleri olduğunu yazmış. elbette ki alıştırmanın amacı okuru dipsiz bir ölüm endişesi kuyusuna yuvarlamak değil. ama kısa bir süre için bile, o anda konuştuğumuz kişinin yarın hayatta olamayabileceği ihtimaline açık olmak, aslında o ana ve o kişiye karşı daha açık olmak anlamına geliyor. nasıl olsa hep görüyorum diye düşünerek hayatımızdaki en önemli kişileri yarım kulakla dinlemekten alıkoyuyor bizi.

kitaptan: “we fall asleep each night in complete trust that we will awaken. when we realize that we, too, could die tonight, we can become more present, more alive within each moment of our life.”
jan chozen bays

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir