zaman tüneli: gripin +1’ler konseri

Kategoriler mutluluk

gripin

işin tuhafı şu ki ben hiçbir zaman odasının duvarına rock grubu posteri asan, şarkı sözü ezberleyen bir genç kız değildim. müziğe olan ilgim çok kenardan kenardandır. severim ya da sevmem. ama yüksek standartlarım, laf ebeliğim yoktur bu konuda. asla kimsenin bilmediği bir şarkıyı veya şarkıcıyı ilk keşfeden de ben olmam. yine de ilginçtir, çevremde hep keşfedip bana da dinleten birçok insan bulundu, hala da bulunuyor. gripin gecelerim de bu minvalde taa 1999 yılına dayanıyor.

o zamanki bronx bile, şimdi artık “eski” bronx. bilenler bilir, aşırı küçük ve ciddi şekilde havalandırma sorunu olan bir mekandı. ama biz yine de her cumartesi akşamı yoklamaya yetişir gibi giderdik gripin’i dinlemeye. yıllar boyunca gittik. henüz kendi albümü yoktu, ama sıkı bir cover grubuydu. bir üst paragrafta bahsettiğim sebeplerden ötürü, benim için eğlencede ruh halimin yanı sıra insan ve ortam faktörü, müzikten çok daha önemli. içimden eğlenmek geliyorsa ya da yanımda sevdiğim insanlar varsa yıldız tilbe bile dinlesem coşabilirim, hiç gocunmam. gripin geceleri de öyleydi biraz. bizim coşmaya niyetimiz vardı, o yüzden bütün o ses sorunlarına, kalabalığa ve sigara dumanına rağmen eğlenirdik. ama yıllar geçtikçe farkettim, meğer şarkıları da seviyormuşum. bu yüzdendir ki ipod’umda hala gripin cover playlist‘lerinin ayrı bir yeri var. artık epey bayat sayılabilecek bu şarkıları bin yıl dinlesem sıkılmam. sanki çok sevdiğim ama ayrı düştüğüm dostlarmış gibi severim hepsini. ne de olsa bu şarkılar bir dönemin şahidi – ki az buz değil neredeyse 5-6 yıllık bir dönem bu. büyüdüğüm, şekillendiğim, değiştiğim dönem.

işte taa 10 yıl önceki bronx gecelerinde, sevgili ve arkadaş kontenjanından kapıya hep +1 olarak yazılan bizler, yıllar sonra yeniden aynı grubun aynı playlist‘le çıktığı cover konserindeydik dün gece. hepimiz bir nevi pilav günü coşkusu yaşadık. yıllardır görmediğimiz onca yüzü yeniden görünce o yıllara geri ışınlandık. yaşlandığımı düşündüm desem, tam olarak öyle değil. nedense büyük bir mutluluk ve iç huzuruydu hissettiğim. hem çok aşina ve çok ortak, hem de 10 yıl öncesinden o kadar farklı ki her şey ve herkes. belki de 30’u devirmekle alakalıdır, böyle anlarda geçmişimi ne kadar sevdiğimi hatırlıyorum en çok. geçmişimden ve dolayısıyla gençliğimi harcama şekillerimden dolayı -hani bir şekilde illa ki harcıyoruz ya gençliğimizi- bir kez daha şanslı hissediyorum kendimi. iyi ki vardın gripin!

another turning point
a fork stuck in the road
time grabs you by the wrist
directs you where to go
so make the best of this test
and don’t ask why
it’s not a question 
but a lesson learned in time
it’s something unpredictable
but in the end it’s right
I hope you had the time of your life

zaman tüneli: gripin +1’ler konseri” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir