touchy-feely teknoloji

Kategoriler ontolojik

apple tasarımlarını çok seviyorum ama iphone benim için bir kabus. bir kaç zamandır bunun sebepleri üzerine düşünüyorum. işte vardığım destinasyonlar:

1* dokunmatik şeylerin bi kırılganlığı var ki, biraz hönkürdesen dünyası kararan insanlar gibi kötü hissettiriyor bana kendimi. öyle dolma parmaklı biri de değilim üstelik. ama mesela bunların bazen kendi kendilerine kitlenmeye filan yeltendikleri oluyor. o zaman deliririm herhalde, basacak bir tuş bile yok! ne bileyim böyle feci teknolojik, dünya parmaklarımın ucunda hey hey hey hissi bana “senden büyük allah var ülen!” dedirtiyor.

2* herkes bu telefonu alınca kıçında 7/24 internetle gezmeye başlamış oluyor. klasik türk insanını düşünün, hatta onu bırakın, post-modern türk insanını düşünün, veya herhangi bir dünya insanını düşünün. neyin peşindesin arkadaş? nedir bu bağlanma hevesi? her anını daha efektif tweet‘leyebilmek için mi? her çektiğin klişe doğa manzarasını sanal aleme yayabilmek için mi? en son celebrity dedikodularına ulaşabilmek için mi?

merak güzel şey evet, ama neyi merak ediyoruz? paylaşmak zaten kutsal! ama neyi paylaşmanın derdindeyiz? merakın doyurulmasının, eserlerimizin paylaşılmasının hayati önemi mi var? yoksa eksik mi kalırız? yapsak boyumuz mu uzar? eskiden internetler cepte değilken nasıl yaşıyorduk? dostluklar suskun, paylaşımların boynu bükük müydü? yoksa cümleten cahil miydik, oh my god?!

touchy-feely teknoloji” için 1 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir