filmekimi’ne hiç niyetim yoktu ama sedat’ın eşliğinde dünya peşinde koşulası bir hal aldığından 3 film birden görmeyi başardım. biri sofia coppola’nın somewhere‘i. ki somewhere‘i kıyasladığımız film kaçınılmaz olarak lost in translation olunca “yaaağne…” diyerek çıktık filmden. yani çok da etkilenmemişim gibiydi. gelin görün ki filmin bütün duygusunu barındıran şu muhteşem şarkı 3-4 gündür loop‘um oldu, filmin birçok sahnesi de kafamda dönüp durmaya başladı. şimdi bu filmden büyük duygusal hezeyanlar beklemeyin. çünkü sofia abla tam da içinde yaşadığımız uyuşmuş ruh durumlarına işaret etmiş. hollywood dünyasının yalan halleri, yüreğiyle bağları kopmuş yıldızlar, pek parlak ve pek saçma ortamlar, görmek-görünmek-göstermek takıntısı… bu filmde bir pole dancing sahnesi var, allah sizi inandırsın pole dancing‘in bütün karizmasını dağıtmış. sırf bu yüzden izlemeye değer. herkes mi kirleniyor, herkes mi uyuşmaya mahkum, yoksa bazılarımız her şeye rağmen şuurlu, masum ve temiz kalabilir mi? bilemiyorum be sofia, ama benim hala umudum var.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir