mutluluk

Kategoriler mutluluk, ontolojik

kahveciğim harika bir yazı yazmış. pazar pazar biraz da blog dostlarımdan ilham alayım dedim, yazı konumu kahve’nin bende yaktığı ışıklardan derledim.

‘we feel most comfortable when things are certain, but we feel most alive when they’re not’ diye bir laf duymuştum. duyar duymaz da beynime kazındıydı. my kinda laf. üniversite yıllarının insana neden genellikle mutlu hissettirdiğini açıklıyor mesela. pis barlarda sabaha kadar içip dans ettiğimiz gecelerin sarhoşluğunu, midterm veya finaller bittikten sonraki hafifliği, hayattaki yegane derdimizin filanca dersten iyi notla geçmek ve sevdicekle iyi vakit geçirmek olduğu dönemleri yani. günü, haftayı, hadi en fazla ayı kurtarmak yeterince başarılı hissettirirken hani. hem de gelecek -mikro ve makro düzeyde- o zamanlar da son derece belirsizken. mecliste adamlar birbirine anayasa fırlatırken mesela. ya da ikiz kuleler canlı yayında yerle bir olurken. biz aslında tüm bunlara rağmen yine mutluyduk be çiko.

biz diyorum ama kendimi kastediyorum tabi. çok maceralı, acayip sıradışı bir hayatım olacağına inanıyordum. neden bilmem. duyan da uzay bilimlerinden mezun oldum, nasa’ya gizli göreve gidicem sanır. ama zaten ilginç kısmı tam burası: genellikle sakin bir insan olarak, sakin sakin edebiyat okuyup roman gibi bir hayata yürüdüğünü düşünebilmek. hem de son hızla. sanırım macera duygumu besleyen asıl şey genellikle duygusal iniş-çıkışlar, yeni insanlar, yaratıcı fikirler, her şeyden konuşabildiğim sohbetler, beklenmedik durumlar ve özetle tatlı bir panik hali olduğundan – ya da panik hallerinden sağ çıkmak mı demeli?

mutluluk bende mutlaka bir parça bilinmezlikle iç içe. ya da, geçici bir bilinmezliğe eşlik eden ‘yaşıyorum’ hissi, sabit bir mutluluğun konforundan daha değerli.

sizin için mutluluk nasıl bir şey?

mutluluk” için 15 yorum

  1. Bazen evdeki kek kokusu,bazen soğuk gecelerde yorgana sarılmak,anlık,sebepsiz,seninde dediğin gibi inişli çıkışlı ruh halinin stabil olduğu bir an

  2. hayatta en mutlu olduğum anları düşündüm de ortaya çıkan fotoğrafa bakınca mutluluğun dış etkenlerden çok, içten kendiliğinden gelen bir his olduğunu gördüm.peki bu his, her zaman garantisi olmasa da, ne zaman geliyor olabilir?sadece tahmin. 1-gülümseyen bir boşvermişliğin tavan yaptığı anlar 2-kendinden hoşnut olduğun anlar 3-tatlı bir telaşla gelen kalp çarpıntıları 4-büyük bir sıkıntıdan yırttığın anlar (fakir kulun eşekle imtihanı) 5-kucaklaşır gibi konuştuğun biriyle sohbet, hatta bazen onu sadece görmek veya düşünmek 6-birinin mutluluğuna vesile olduğun an 7-çalışıp başardığın anlar

    1. ebru sen bana komple yazı konusu hazırlamışsın buraya :)) her madde ayrı bir dünya. ve hepsine katılıyorum!
      mutluluk bence de içimizden getirdiğimiz, ruhun hamurundan pişirdiğimiz bir şey. dışarda aramak zaman kaybı.

  3. aynı şekilde o gençlik yılları en özlediğim şey.daha doğrusu sanırım o gaylesizlik,sorumsuzluk sadece kendi hayatınla alakadar olma hali. ve tabi aşk ! aşık olma ihtimali. flörtöz bir tip olduğum için her yere her ana o ihtimalle yaklaşmak. şimdi evli ve bir çocuk annesi olarak sabah kurum servisinde giderken kreşe yeni başlayan oğluma ceviz yedirmeye çalışırken ne yapıyorum ben allasen dedim !! dedim de noldu ? 🙁

    1. hülya, gel senle içmeye gidelim yaa… derdini yüreğimde hissettim. neden büyümemiz gerekiyordu bilemiyorum. ve neden herkes aynı yoldan gidiyor?

  4. Bendeki mutluluk da birden ortaya çıkıyor ama böyle “ya iyi ki yaşıyorum şu an” dedirten ve şükrettiren bir his oluyor genellikle. İlla ki çok rutin dışı bir an olması gerekmiyor, hatta bazen tam tersine her gün yaptığım bir işten çok büyük keyif alabiliyorum bazen 🙂 Ama tabii bir de aynanın diğer yüzü var, bu kadar ani geliveren, birden gidebiliyor da 😛

    1. sanırım aniden gelip aniden gittiği için seviyoruz o anları öğrenen anne! ‘iyi ki yaşıyorum şu an’ demek hayattaki en büyük ama en gelip geçici lükstür belki de.

  5. Ic huzurumun oldugu anlik anlar; bu his, bir arkadasimla kahve icip sohbet ederken, iyi bir kitap okurken, kizimi seyrederken ya da öylesine bir anda gelip sonra da gidebilir..ufacik bir zaman diliminde hissettigim huzur duygusu yani..

    1. aslıcım, haklısın, huzur da mutlulukla kardeş duygulardan biri sanırım. o an hayatta ne yapıyorsan ondan yeterince memnun olmak, tatlı bir doygunluk hissi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir