“kavuşunca meşk, kavuşamayınca aşk olur”

Kategoriler ontolojik

ne kadar şiirşinas olduğumu farketmiş olmalısınız. yalnız dün bir sohbette şöyle bir laf geçti ki içim en lirik tarafından cız etti. bizden yaşça büyük bir adam söylemiş geçenlerde: şimdiki genç kızlara acıyorum, onlara şiir yazan yok, demiş. bizim 10’lu, 20’li yaşlarımızda şiir yazılırdı hakkaten. hatta şiirlerini çok sevdiğim ama asla sevgili olamadığım uzak-yakın bir arkadaşım “en güzel hayaller en imkansız olanlarıdır” diye yazmıştı bir mektubunda. hem içinde bulunduğumuz olanaksızlık durumunu hem de aslında olanaksız görünen şeylerin taşıdığı duygusal olanakları daha yalın anlatan bir cümle bilmiyorum. şimdilerin şehir hayatında her şey hemen yaşanmak için. özlemek, beklemek, kavuşamamak yok. herkes vıcık vıcık iletişim içinde, herkes birbirini çarşaf çarşaf biliyor. ama kimse kimseye şiir yazmıyor. çünkü özlemek, beklemek, kavuşamamak ve en çok da bilememek olmayınca şiir de yok.

“kavuşunca meşk, kavuşamayınca aşk olur”” için 1 yorum

  1. çünkü şu anda hersey plastik… plastik dunyanın naylon cocukları kelimeleri yalnızca ihtiyacları icin kullanıyorlar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir