kadınlar günü antipatim

Kategoriler ontolojik

kadınlar gününü kutlamaya lüzum görmeyen veya bu güne anlam veremeyenlerdenseniz buyrun size alternatif bir kadınlar günü yazısı. dünden beri resmen kadınlar günü kustum. instagram ve vatsap mesaj kaygısından yıkıldı. hele filliboya’nın bir filme bin mesaj sıkıştırmayı başarması ruhumu darladı. sedat telefonundan reklamı izlettirirken allaam bitsin artık diye gözlerimi devirdim. bu güne dair hiçbir mesaja inanmıyor ve hiçbir kaygıyı samimi bulmuyorum. birileri ha bire konuşuyor, başka birileri yapıyor. herhangi bir konuda samimiyetine inandıklarım: yapanlar. özellikle de reklamını yapmadan yapanlar.

meselenin bir diğer -bence komik- tarafı da doğuştan gelen bir özellik sebebiyle gurur duymak ve bunu kutlamak. yeşil gözü veya kıvırcık saçı kutlamak gibi. kadın olmanın nesi özel? zaten halihazırdaki yaygın 2 seçenekten biri. birileri bu durumu kutlamamıza çanak tutuyorsa ya hakkımızı yemenin suçluluğunun üstünü örtmeye çalışıyor ya da paramızı yemenin peşinde koşuyordur bence. yani başa geri dönüyoruz: her durumda ortada kutlanacak bir şey yok. bu kutlamanın çarşaf çarşaf ”aslanız, kaplanız, yaparız” gazı, bence kadınları durduk yere topluca ezik duruma düşürüyor. banyo yapabildiğimiz için pankart açıyor muyuz?

sevgili kadınlar günü kadınları, hakkaten yapabiliyorsanız 1 gün değil her gün yapın. kadın olduğunuz için değil, siz siz olduğunuz için yapın. birine inat değil, sevdiğiniz, istediğiniz için yapın. milletin gözüne sokmak için değil, inandığınız için yapın. kadın veya erkek olmak hiçbirimizi otomatikman özel yapmıyor. özel olmak istiyorsanız, gidip sıradan olmayan bir şeyler yapın (aq diye bitiresim var.)

kadınlar günü antipatim” için 10 yorum

  1. inanmıyorum hatta i dont believe!

    son postumda bu yazının farklı kelimelerle yazılmışını yazdım. aynı şeyleri hissetmişiz, bence biz henüz adı konmamış bir örgütüz. işin geyiği bir yana, etrafımda acaip nitelikli, beyni çalışan kadın var ama bu kadınlar günü kahramanlıklarına muhtaçlar.

    esmer ve kemerli burunlular günü de olsun.

    1. şimdi gittim okudum: mükemmel.

      kahve’m, ben o dediğin kadınların niteliklerine değil ama kendine yeterliliklerine kuşkuyla yaklaşıyorum. kendini başkasının onayıyla kutlayan insandan ne hayır gelecek allasen. örgütümüz mübarek olsun!

      solakları ve düztabanları de unutmayalım.

  2. okuyunca o kadar fazla şey düşündüm ki..
    “herhangi bir konuda samimiyetine inandıklarım: yapanlar.”
    bunu elden ele yayacağım..

  3. kadın olmanın bence de kutlanılacak bir yanı yok. kendiliğinden olan, doğal bir durum; bir başarı değil. ama kadın bu haklarla, fırsatlarla, eşitlikle doğmadı. bu noktaya gelmesi mücadele ile oldu. bu mücadelenin hatırlanması, çaba gösterenlerin anılması güzel, bana kalırsa. ki hala, eğitim hakkı, çalışma hakkı, yaşam hakkı ellerinden alınan kadınlarımız, kız çocuklarımız var. tabii her günün sulandıranı, her düğünün bir kamberi var.

    1. bizde önemli sayılan şeylerin zırt pırt anılması o kadar zorlama bir gelenek ki, sanırım anmaya karşı alerjim burdan geliyor ebru. güzel demişsin, bu insanları anmak anlamlı aslında. ama iş çoğu kez orada bitiyor gibi geliyor bana. al, bu kadar andığımız halde o dediğin sıkıntılar hala devam ediyor işte.

  4. geçen yıl iş yerinde kadınlar gününde kadın çalışanlara ufak hediyeler verildi. erkekler isyan etti: ‘kadın olmamak bizim suçumuz mu?’ diye. bu sene onlara da verildi. böyle mücadele edin koçum, ezdirmeyin kendinizi 🙂 erkek olmak sizin suçunuz değil tabii.

    1. ayy bunlar da ‘oğluş’ psikolojisinden çıkamayanlar bence =) allah size kolaylık versin. bunları büyütmek, adam etmek zor.

  5. Eski is yerlerimden aldigim ceyrek altin, 100tllik kitap ceki, yari gunun tatil olmasi gibi cikarlarim sona erdigi icin ben de artik bu gunu kutlamiyorum 🙂
    Yasasin hipokrasi.

    Ama ABD tarihi ve kadin haklari acisindan bakildiginda goz ardi etmemek lazim, ki ABD tarihinde azinliklar arasindan ilk talepte bulunanlar her zaman kadinlardir. Sonra siyah derililer. Ben Emekci Kadinlar Gunu olarak onemsiz olduguna inanmiyorum.

    1. hehe sende sebepler tükenmiş, haklısın =)
      bacım birilerine illa ki önemlidir. ne güzel. bana artık hiç önemli gelmiyor bu tür özel günler ve haftalar. sanki herkes kutlamalıymış gibi toplumsal / reklamsal bir histeriye dönüştüğünde dikkatimi çekiyor sadece, gıcıklanıyorum.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir