gerçek zeka, yapay sevgi

Kategoriler insanlar, ontolojik

spike jonze’un son filmi bana şunları düşündürdü:

* sene kaç olmuş, insan aklı kendiyle yarenlik edebilecek kapasitede yapay zeka yapmış, gel gör ki yarenliğin sonu bin yıllık beylik sorularına varıyor yine:
– beni seviyor musun?
– başkalarıyla da konuşuyor musun?
– ondan da benden hoşlandığın kadar hoşlanıyor musun?

* sene kaç olmuş, insan aklı kendiyle yarenlik edebilecek kapasitede yapay zeka yapmış, gel gör ki boşanma kağıtları için hala ıslak imza gerekiyor.

* sene kaç olmuş, insan aklı kendiyle yarenlik edebilecek kapasitede yapay zeka yapmış, gel gör ki sevginin ne olduğunu idrak edebilmesi için insanın yapay zeka tarafından terk edilmesi gerekiyor.

bilemedim spike. kostümler süper olmuş ama gerisini bilemedim. niyet güzel de bunun daha önce yapılmışı var. (bkz. black mirror) ha joaquin phoenix yine yıkılıyor, orası ayrı.

insanlığın sorunu zekayı değil de sevgiyi yanlış anlaması gibi geliyor bana. upgrade edilmesi gereken şey zeka değil. o andaki sevgiyi kabul etmeyi bilmek. o andaki sevginin tadını çıkarmayı becermek. yarını düşünmeden. garanti beklemeden. sadece o anı değerli kılmak için.

gerçek zeka, yapay sevgi” için 1 yorum

  1. Insanligin sorunu sevgiyi yanlis anlamasi, bence de, 'sevgi' de utopiklesti artik, oysa ben bir kedinin basini oksadigimda cok derinden hissediyorum sevgiyi…:)

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir