çilek soslu panna cotta

Kategoriler iştah açıcılar

panna cotta için malzemeler:

2 su bardağı soğuk süt

2 su bardağı krema

1/2 su bardağı toz şeker

2 tatlı kaşığı toz jelatin

1 adet çubuk vanilya

sos için malzemeler:

200 gr çilek

1/4 su bardağı toz şeker

1 çorba kaşığı buğday nişastası

2 çorba kaşığı içme suyu

italyan mutfağının en sevdiğim tatlısı bu. zaten benim için sütlü tatlıların kraliçeleri 1- panna cotta 2- özsüt’ün muhallebi kazandibisi. ilk kez 3-4 yaşlarımda, tatlı meraklısı annem eşliğinde, özsüt’ün izmir kemeraltı’ndaki düdük kadar dükkanında yediğimden beri başka yerden kazandibi yemiyorum. ailecek özsüt’çüyüz bu konuda. tabi aynı lezzet düzeyindeki bir panna cotta’ya ulaşmak biraz daha zor. aslında bildiğiniz gibi şehr-i istanbul’da parasını verdikten sonra ulaşılamayacak hiçbir dünya nimeti yok. ama maalesef (ya da ne mutlu ki) her kafenin menüsüne girmiş bir tatlı değil panna cotta.

italyanca pişmiş krema anlamına geliyor. ki ben de ilk burdan işkillendim. panna diyor cotta diyor, ne demeye 15-20 tl tutuyor diye sordum kendime. kaç zamandır denemek istiyordum. tesadüf bu ya, aralık ayında macrocenter’ın dergilerinden birindeki promosyon tarifler arasında gördüm. dur dedim, bu bi işaret, bu tarife göre yapayım. ve böylece google’da 248 ayrı panna cotta tarifini cross-check etmeden kararımı verdim. hayret.

elbette macrocenter’ın tarifinde birtakım değişiklikler yaptım. panna cotta’da değil ama sosunda diyeceklerim var. oraya gelince anlatıcam.

malzeme anlamında en hayati 2’li: toz jelatin ve vanilya çubuğu. ben toz jelatini istinye’deki büyük carrefour’un baharat reyonundan buldum. bir paketi 5 tl civarında. bununla en az 4 kere filan panna cotta yapabilirsiniz. küçük marketlerde bulma ihtimaliniz düşük, baharatçılara sorun. vanilya da aynı şekilde, baharatçılarda bulunuyor. o da 5 tl civarında.

gelelim tarife… özendim bezendim fotolar çektim, bilal’e anlatır gibi anlatıcam. zaten yapamamanız mümkün değil, acayip kolay bir tatlı. bence mutlaka deneyin.

* sütten yarım bardak ayırıp çukur bir kaba dökün. içine 4 tatlı kaşığı toz jelatini ekleyip 30 saniye kadar karıştırın. kumlu kumlu bir görüntüsü olacak, pürüzsüz olmadı diye dertlenmeyin yani.
panna cotta tarifi

* sütün kalanını, kremayı ve şekeri küçük boy bir tencerede hafif-orta ateşte, çırpma teli yardımıyla ara sıra karıştırarak pişirmeye başlayın.

* karıştırmaya ara verdiğinizde vanilya çubuğunu boydan ikiye kesin. bıçağın ucunu her iki yarının da karnından geçirerek mınnık vanilya parçacıklarını sütlü karışıma ekleyin.

panna cotta tarifi

* sütlü karışımı yavaşça kaynama noktasına getirmeniz gerekiyor. tam dumanları tüter de kaynamaya çeyrek varken altını kapatacaksınız. bu süreç rahat bi 10-15 dakika alıyor.

* sütlü karışımın altını kapattıktan hemen sonra, artık epeyce donmuş ve jelleşmiş olan toz jelatin-süt karışımını kaşık kaşık sütlü karışıma ekleyin. iyice erimesi için birkaç dakika yine çırpma teliyle karıştırın. zaten çok çabuk eriyecek.

panna cotta tarifi

* 10 dakika bekleyin, azıcık soğusun. sonra kaplara paylaştırın. panna cotta’lar oda sıcaklığına gelince buzdolabına transfer edin. üstlerine bir tepsi kapatırsanız kokusuyla dolaba hüküm süren herhangi bir yemeğin pana cotta’larınızın kokusunu bozmasını önlemiş olursunuz.

panna cotta tarifi

* buzdolabında en az 8 saat beklettikten sonra panna cotta’larınız yenmeye hazır!

şimdi, sosa gelelim. bence bu tatlının sosa ihtiyacı olup olmadığı tartışılır. tatlısına mutlaka dondurma koyduran, sos döktüren, yok efendim fıstık serptiren biriyseniz muhtemelen çılgın bünyeniz panna cotta’yı da bu haliyle çok çıplak bulacaktır. ben ilk yaptığımda tuzlu karamel sos ile şenlendirmiştim. panna cotta soğuk olduğundan, sıcak ve akışkan karamel sos tatlıya temas eder etmez hafiften dondu, sertleşti, sakız kıvamını aldı. lezzette sıkıntı olmadı da, birlikte yemek biraz zor oldu. macrocenter tarifindeki frambuaz sos ise beni hiç açmaz. frambuazı meyve olarak çok seviyorum ama soslar için biraz fazla narin buluyorum. tarifi çileğe çevirdim, mısır yerine buğday nişastası koydum – evde o vardı. bir de hem nişastayı hem de şekeri epey azaltarak kullandım. nişastanın bu sostaki görevi kıvam vermek. fakat orijinal tarifteki 4 kaşık nişastayla kıvam betondan hallice oluyor sanırım. çünkü 1 kaşık bile gayet koyu kıvamlı bir sos yaptı. belki de çilek ve şekeri birlikte pişirip hiç nişasta filan karıştırmadan bunu sos olarak kullanmak daha baskın bir çilek tadı verirdi. neyse, seçenekler sonsuz.

* çilekleri ve şekeri sos tenceresinde orta ateşte ara sıra karıştırarak pişirdim. zaten çilek kolay pişen bir meyve. sosa dönüşeceği için pişerken tahta kaşıkla hafifçe parçalamakta fayda var.

panna cotta tarifi

* bu arada nişastayı ayrı bir kapta hazırlamak gerekiyor. ben 1 yemek kaşığı nişastayı 2 kaşık suyla karıştırdım. önce asla tamamen karışmayacak sandım. kaşık yapışıp durdu filan. ama ısrarcı olunca oluyor. mümkün mertebe homojen bir hale getirin.

panna cotta tarifi

* bu karışıma pişen çilekli karışımdan 2 yemek kaşığı kadar ekleyin. pembe bir renk alacak, pek tatlı. daha sonra ise bu karışımı azar azar çilekli karışıma yedirin.

panna cotta tarifi

* kısa sürede kıvama gelecek. uzun uzun pişirmeye gerek yok. alın ocaktan. soğuyunca daha küçük bir kaba transfer edin. hava soğuk diye ben dışarda bıraktım, bir şey olmadı. ama sıcak havada buzdolabına koymak daha sağlıklı olabilir.

the original sos tarifinde bol nişastayla yapılan frambuaz sos, panna cotta kaplarının dibine döşeniyordu bu arada. ben böyle, istersek üstüne konacak şekilde yapmayı tercih ettim. aşağıya orijinal macrocenter tarifini de yapıştırıyorum. isteyen direkt o tarife göre yapabilir. bence matah bir sos değil. içinde meyve ve şeker var, ne kadar kötü olabilir. ama meyveyi pişirmek yerine tazeden üstüne eklemek daha hoş olabilirdi gibi geldi bana. ki bu tarifte ikisini de yapıyor zaten. bence 2’si birden biraz fazla şekerli. panna cotta’nın tadını bastırma riski taşıyor.

panna cotta’yla ilgili bir sonraki hain planım sütlü karışıma pişirme esnasında (çıkarılabilir ince tülbent içinde) lavanta veya birkaç damla gül aroması eklemek. gül yapraklı bir sos da muhteşem olmaz mı mesela? ellerim kaşınıyor.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir