ben bilmem, çocuğum bilir

Kategoriler eğitim şart

child prodigy

çocuk edebiyatı grubumuzun aylık buluşmasında, güler ocakbaşı’nda masaya yatırdık bu konuyu. alkol aldık diye saçmaladık zannetmeyiniz. ama son kararımız şudur ki, dilden dile dolaşan, yıldan yıla çığ gibi büyüyen ve adeta neon ampullerle yanıp sönen şu “çocukların hayalgücü” kavramı overrated bir şey. çocukların hayalgücü dediğimiz şey, çocukların belli bir yaşa kadar, kelimeleri sadece gerçek/somut anlamıyla anlıyor olmalarından kaynaklanan bir yanılsama, yani tam da gerçek bir hayalgücünün en büyük eksikliği! bir örnekle açalım: bir arkadaşın kardeşine küçükken annesi “hava soğuk, ayağına terlik giy” demiş de piçiriğin cevabı “ben havada yürümüyorum ki, yerde yürüyorum” olmuş. bu hikayeyi ilk duyduğumda “vays ne zeki çocuk” demiştim. halbuki başka bir perspektiften bakınca, ne alakası var! mecazı anlayamadığı için daha mı zeki yani, yok daha neler. eğer çocuğun çok geniş bir hayalgücü olsaydı en büyük romanlar, şiirler, tiyatro oyunları 5 yaşında yazılırdı. oysa çocuklarla biraz takılmış olan her insan bilir ki çocukların uydurdukları hikayeler daima saçma sapandır. kıçı başı birbirini tutmaz. tabi yine de pedagojik olarak adettendir, gaz olsun özgüven dolsun diye çocuğa “ay çok akıllısın, pek yaratıcısın” denir. ama gitgide bu politically correct gazı gerçek zanneden ebeveynlerin sayısı artıyor. küçük einstein‘cıklar doğurduğunu zanneden projeci aileler çoğalıyor. tehlikenin farkında mısınız? bir çocuğun değerini belirleyen şey neden onun hayalgücü olsun? nefes alıp verdiğimiz sürece hepimiz eşit değerdeyiz.

çocukların tek avantajı, olsa olsa, henüz toplumsal kurallar bütünüyle sakatlanmadıkları için düşüncelerine, yani kelimelerine sınır koymamaları. ama bu sınırı koyamadıkları için ne daha zekiler ne de daha geniş bir hayalgücüne sahipler. sonuçta o sınırsız düşünceyi yaratıcı bir formata sokmak için bile, bazılarını tutup bazılarını atmaya yarayan bir yetişkin eleğine ihtiyaç var. sınırsızlık demek yaratıcılık demek değildir çünkü. dolayısıyla çocukların hayalgücü diye çığrınan velilere ve öğretmenlere aldırmayınız. kadir kıymet bilmeyen 0-12 yaş grubunu başımıza başkan yapıp, tüketime ortak etmek için uydurulmuş bir şey o hayalgücü. 21. yüzyıl annelerinin son moda orgazm vesilesi.

ben bilmem, çocuğum bilir” için 5 yorum

  1. bir de artık herkesin çocuğu çok özel, indigo, çok hiperaktif, çok bilmembişey ya, resmen odunla dalasım geliyor.
    just another ordinary kid ulaaaan! sıçtırma çocugunun bacagına.. alican da şöyle muhteşem, zeynepgül de böyle akıllı. hayır efendim çocukların tvde izledikleri saçmalıklar yüzünden beyinleri mikiliyo, o zavallılar da saçmalık overdose'undan sapıtıyolar olay bu.. yoksa hiçkimsenin çocugu dahi degil yani,dagılabilirsiniz. asayiş berkemal.

  2. "ablası çok zeki bu, her şeyin içini açıp bakıyor."
    yabma yaa meraktan olmasın? ulan her çocuğun bir şeyin içini açıp bakma, çekmece karıştırma merakı olur. herif o kadar meraklı olmasa zaten öğrenmesi gereken onca şeyi kısa zamanda öğrenip arayı kapatamaz ki. embesil olur. her şeyin içini açıp bakıyormuş. bi de sorularını duysan. duymayayım ablası, kesti.

    ben de bu ara çocuklarına "teşekkür et yiğit" "lütfen aleyna" diye mıkmık eden gerizekalı sorumlu anneleri yazıyordum duruyor draftta. dur girişeyim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir